صخره؟این رسم دنیاست که شیشه ها بشکند و دل های نازک شرحه

شرحه شود؟

وقتی تیره ایم،وقتی سراپا کدریم ،به چشم می آییم و دیده می شویم

اما لطافت هر چیز که از حد بگذرد،ناپدید می شود.

یا لطیف !کاشکی دوباره ،مشتی،تنها مشتی از لطافتت را به من

می بخشیدی تا می چکیدم و می وزیدم و ناپدیدمی شدم.مثل خودت

که ناپیدایی...یا لطیف!مشتی،تنها مشتی از لطافتت را به من ببخش...

آهنگ ها تنهایی را تسکین می دهند ٬

اما تسکین تنهایی٬ تسکین درد نیست.

شب از ستاره ها تنها تر است.

میان آرزو هایم خفته ام.

خدايا

         آسان بودن دشواراست ، آسانم کن.

من پس ازمدت ها

فرصتی یافته ام

تاکمی گریه کنم

وبه تنهایی خودفکرکنم

همه تنهاهستیم

هرچه باهمدیگر،تنهاتر

گردهم جمع شدیم

تابه تنهایی خودعمق دهیم

جمع ماتنهایان

جمع ما تنهایی هاست

وچه وحشتناک است

من پس ازمدت ها

فرصتی یافته ام

تابه تنهایی خودفکرکنم،

وبه تنهایی تو

که چه اسان رفتی...